Artikelen & Leesvoer
Hop en gerst veredeld
Eric Hageman (52) schreef samen met Toon Franken (Zeeuws Archief) het boek ‘Hop en gerst veredeld’, over de Middelburgse biergeschiedenis vanaf 1800. Eric verzamelt brouwerij-artikelen en is oprichter van Stichting Bier in Zeeland, die zich ten doel stelt het promoten van de biercultuur in het algemeen en die van Zeeland in het bijzonder.
Eric nodigt u graag uit om Middelbrug eens door de bierbril te bekijken!
Korte samenvatting van Eric’s boekbespreking op onze gildeavond van 22 februari 2013.
Middelburg heeft niet echt de reputatie van een bierstad. Toch is er over bier in de Zeeuwse hoofdstad veel te vertellen. In de negentiende eeuw telde Middelburg drie brouwerijen, die elk op hun manier, onder druk van hevige concurrentie, werkten aan de verbetering van hun product. Dat was nodig, want de kwaliteit van het traditionele bier stond, mede door beperkende wetgeving, danig onder druk. Na de invoering
van een nieuwe belastingwet werd de weg vrijgemaakt voor grote “Beijersche” bierbrouwerijen, zoals Heineken en Amstel, die zich begonnen te mengen in de lokale biermarkt. Twee Middelburgse brouwerijen, De Lelie en De Moriaan, legden in die tijd het loodje. De derde Middelburgse brouwerij, De Vijfhoek, wist nog stand te houden tot 1917. Daarna werd het bier uitsluitend via bierhandelaren, die fungeerden als agenten van de grote brouwerijen, aan de man gebracht.
Eric Hageman (52) schreef samen met Toon Franken (Zeeuws Archief) het boek ‘Hop en gerst veredeld’, over de Middelburgse biergeschiedenis vanaf 1800. Eric verzamelt brouwerij-artikelen en is oprichter van Stichting Bier in Zeeland, die zich ten doel stelt het promoten van de biercultuur in het algemeen en die van Zeeland in het bijzonder.
Eric nodigt u graag uit om Middelbrug eens door de bierbril te bekijken!
Korte samenvatting van Eric’s boekbespreking op onze gildeavond van 22 februari 2013.
Middelburg heeft niet echt de reputatie van een bierstad. Toch is er over bier in de Zeeuwse hoofdstad veel te vertellen. In de negentiende eeuw telde Middelburg drie brouwerijen, die elk op hun manier, onder druk van hevige concurrentie, werkten aan de verbetering van hun product. Dat was nodig, want de kwaliteit van het traditionele bier stond, mede door beperkende wetgeving, danig onder druk. Na de invoering
van een nieuwe belastingwet werd de weg vrijgemaakt voor grote “Beijersche” bierbrouwerijen, zoals Heineken en Amstel, die zich begonnen te mengen in de lokale biermarkt. Twee Middelburgse brouwerijen, De Lelie en De Moriaan, legden in die tijd het loodje. De derde Middelburgse brouwerij, De Vijfhoek, wist nog stand te houden tot 1917. Daarna werd het bier uitsluitend via bierhandelaren, die fungeerden als agenten van de grote brouwerijen, aan de man gebracht.
